இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையர்: முற்காலச் சோழர் எழுச்சிக்கு வித்திட்ட ஓர் ஆய்வு

👑 இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையர்: முற்காலச் சோழர் எழுச்சிக்கு வித்திட்ட ஓர் ஆய்வு

ஆய்வுச் சுருக்கம் (Abstract)

இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையர், சுவரன் மாறன் அல்லது சத்ருபயங்கரன் என்றும் அறியப்படுபவர், கி.பி. 8-ஆம் நூற்றாண்டின் (ஏறத்தாழ கி.பி. 705–745) முற்பகுதியில் மத்திய தமிழகத்தின் (தஞ்சாவூர், திருச்சிராப்பள்ளி, புதுக்கோட்டை பகுதிகள்) ஆட்சியை நிறுவிய முத்தரையர் வம்சத்தின் ஒரு புகழ்பெற்ற மன்னராவார். பல்லவப் பேரரசுக்குக் கீழ்ப்பட்ட குறுநில மன்னராகத் தொடங்கி, இவர் தனது நான்கு பத்தாண்டு கால ஆட்சியில் நிர்வாகத் திறமை, இராணுவ வலிமை, பண்பாட்டுக் patronage மற்றும் நீர்ப்பாசனப் பணிகளில் பங்களிப்பு ஆகியவற்றின் மூலம் தனது நிலப்பகுதியைப் பலப்படுத்தினார். குறிப்பாக, பல்லவ மன்னன் இரண்டாம் நந்திவர்மனுடன் இணைந்து பாண்டியர் மற்றும் சேரர்களுக்கு எதிராகப் பன்னிரண்டுக்கும் மேற்பட்ட போர்களில் பெற்ற வெற்றிகள் இவரது வீரம் மற்றும் அரசியல் முக்கியத்துவத்தை நிலைநாட்டின. முத்தரையர்களின் கோயில் கட்டிடக்கலை, குறிப்பாகக் குடைவரைக் கோயில்கள் மற்றும் ஆரம்பகாலக் கட்டுமானக் கோயில்கள், பிற்காலச் சோழர் கட்டிடக்கலைக்கு ஒரு முன்னோடியாக அமைந்தன. இவரது ஆட்சி, தென்னிந்திய வரலாற்றில் பல்லவர் ஆதிக்கம் குறைந்து, சோழப் பேரரசு எழுச்சி பெறுவதற்கு முந்தைய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு இடைநிலைக் காலத்தைக் குறிக்கிறது. கல்வெட்டுகள், இலக்கிய ஆதாரங்கள் மற்றும் இவரது புகழ்பெற்ற பட்டப்பெயர்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் இவரது பெருமை பறைசாற்றப்படுகிறது.

---

1. அறிமுகம் (Introduction)

தென்னிந்திய வரலாற்றில், கி.பி. 7-ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் 9-ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் இடைப்பட்ட காலம், பல்லவர், பாண்டியர் மற்றும் சேரர் ஆகியோரிடையே ஆதிக்கத்திற்கான தொடர்ச்சியான மோதல்களால் குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்தக் காலகட்டத்தில், மத்திய காவேரிப் படுகையில் (Central Kaveri Delta) அதிகாரத்தைப் பெற்ற குறுநில ஆட்சியாளர்களில் முத்தரையர் வம்சம் முதன்மையானது. இந்த வம்சத்தின் மிக முக்கியமான மன்னராக இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையர் (சுவரன் மாறன்) கருதப்படுகிறார்.

இவரது தந்தையான இளங்கோவதிராயர் (மாறன் பரமேஸ்வரன்) என்பவருக்குப் பிறகு, கி.பி. 705-இல் அரியணை ஏறிய இவர், சுமார் 40 ஆண்டுகள் (கி.பி. 705-745) ஆட்சி புரிந்தார். இவர் தனது ஆட்சிக் காலத்தில், ஒரு வலிமையான நிர்வாகி, வெற்றிகரமான போர்வீரர், மற்றும் தமிழ் கலை, இலக்கியம், நீர்ப்பாசனப் பணிகளின் புரவலர் எனப் பன்முகத்தன்மையுடன் விளங்கினார். இருப்பினும், முற்காலச் சோழர்களின் எழுச்சிக்குப் பிறகு இவரது வரலாறு சில காலத்திற்குப் புறக்கணிக்கப்பட்டது. சமீபத்திய ஆய்வுகள் மற்றும் இவரது பெயரில் வெளியிடப்பட்ட அஞ்சல் தலைகள் போன்ற நிகழ்வுகள், இவரது வரலாற்றுப் பங்கின் முக்கியத்துவத்தை மீண்டும் கவனத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளன.

---

2. வரலாற்று ஆதாரங்கள் மற்றும் பட்டப்பெயர்கள் (Historical Sources and Epithets)

இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையரின் வரலாற்றை நிறுவுவதற்குப் பல முதன்மை மற்றும் இரண்டாம் நிலை ஆதாரங்கள் உதவுகின்றன:

அ. கல்வெட்டுகள் (Inscriptions)

திருச்சிராப்பள்ளி மற்றும் தஞ்சாவூர் மாவட்டங்களில் உள்ள செந்தலை, நாத்தாமலை போன்ற இடங்களில் காணப்படும் கல்வெட்டுகளில் இவரது ஆட்சி, இராணுவ வெற்றிகள் மற்றும் நன்கொடைகள் தெளிவாகப் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.

• செந்தலைக் கல்வெட்டு: இந்தக் கல்வெட்டுகளில் இவரது போர்கள் மற்றும் விருதுப் பெயர்கள் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன.

• வைஷ்ணவக் கோயில் கல்வெட்டுகள்: வைகுண்டப் பெருமாள் கோயில் கல்வெட்டுகளில் கடக முத்தரையர் என்ற குறிப்பு இவரைக் குறிப்பிடலாம் என வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர்.

ஆ. இலக்கிய ஆதாரங்கள் (Literary Sources)

முத்தரையர் காலத்தின் சமயச் சார்புடைய நூலான நாலடியார் இவரது மரபு வழி பற்றி மறைமுகமாகக் குறிப்பிடுவதாக ஒரு கருத்து உள்ளது. இவரது அவையில் தமிழ் அறிஞர்கள் ஆதரிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

இ. விருதுப் பெயர்கள் (Titles/Epithets)

இவரது இராணுவ மற்றும் நிர்வாகத் திறமையைப் பிரதிபலிக்கும் பல புகழ்பெற்ற பட்டப்பெயர்களால் இவர் அறியப்படுகிறார்:

• சுவரன் மாறன்

• குவாவன் மாறன்

• சத்ருபயங்கரன் (பகைவர்களுக்கு அச்சம் தருபவன்)

• சத்ருகேஸரி (பகைவர்களுக்குச் சிங்கம் போன்றவன்)

• ஸ்ரீ கள்வர்கள்கன் (திருடர்களில் சிறந்தவன்)

• அபிமான தீரன்

• தஞ்சை கோன் (தஞ்சாவூரின் மன்னன்)

---

3. அரசியல் மற்றும் இராணுவச் சாதனைகள் (Political and Military Achievements)

அ. பல்லவர் கூட்டணியும் போர் வெற்றிகளும் (Alliance with Pallavas and War Victories)

முத்தரையர் வம்சம் ஆரம்பத்தில் பல்லவர்களுக்குக் கீழ்ப்பட்ட குறுநில மன்னர்களாகவே செயல்பட்டது. இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையரின் ஆட்சி, பல்லவப் பேரரசு பலவீனமடைந்து வந்த காலகட்டத்தில், அதன் நிலைத்தன்மைக்குப் பெரும் பங்காற்றியது.

• பல்லவ மல்லன் இரண்டாம் நந்திவர்மன் (Pallava Nandivarman II) மன்னனுக்குத் துணை நின்று, அவரது தளபதி உதயச்சந்திரனுடன் இணைந்து, தெற்கே வலிமை பெற்ற பாண்டியர் மற்றும் சேரர்களுக்கு எதிராக இவர் பல போர்களில் ஈடுபட்டார்.

• கல்வெட்டுகளின் படி, இவர் பன்னிரண்டுக்கும் மேற்பட்ட போர்களில் வெற்றி கண்டுள்ளார்.

• முக்கியப் போர்கள்: கோடும்பாளூர், மாணலூர், திங்களூர், காந்தலூர், அழுந்தியூர், அனல்வாயில், செம்பொன்மாரி, வெண்கோடல், கண்ணனூர் போன்ற இடங்களில் நடந்த போர்கள் குறிப்பிடத்தக்கவை.

• விளைவு: இந்தப் போர் வெற்றிகள் மத்திய தமிழகத்தின் அதிகாரத்தை உறுதிப்படுத்தியதுடன், சோழப் பேரரசு எழுச்சி பெறுவதற்கு முன்பு தெற்கில் அரசியல் ஸ்திரத்தன்மையை நிலைநாட்டுவதில் இவருக்கு முக்கியப் பங்கு இருந்தது.

ஆ. ஆட்சிப் பகுதி (Territorial Extent)

இவர் தஞ்சாவூர், திருச்சிராப்பள்ளி மற்றும் புதுக்கோட்டை உள்ளிட்ட மத்திய காவேரிப் படுகையின் வளமான பகுதிகளை ஆட்சி செய்தார். இவரது தலைநகரம் திருச்சிராப்பள்ளிக்கு அருகிலுள்ள வல்லம் ஆக இருந்திருக்கலாம்.

---

4. நிர்வாகம் மற்றும் பண்பாட்டுப் பங்களிப்புகள் (Administration and Cultural Contributions)

இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையர் சிறந்த நிர்வாகத் திறமைக்காகவும், பண்பாட்டுப் புரவலராகவும் அறியப்படுகிறார்.

அ. கட்டிடக்கலை மற்றும் கோயில் பணிகள் (Architecture and Temple Works)

• முன்னோடிப் பங்கு: முத்தரையர்கள் தமிழகத்தில் முற்காலத் திராவிடக் கோயில் கட்டிடக்கலையில், குறிப்பாகக் குடைவரைக் கோயில்கள் (Rock-cut temples) மற்றும் கட்டுமானக் கோயில்கள் (Structural temples) அமைப்பதில் முன்னோடிகளாக இருந்தனர்.

• சோழர் செல்வாக்கு: முத்தரையர்களின் கட்டிடக்கலை வடிவங்கள், பின்னர் எழுச்சி பெற்ற விஜயாலயச் சோழன் வழிவந்த சோழப் பேரரசின் ஆரம்பகாலக் கோயில் அமைப்புகளுக்குப் பல வகையிலும் செல்வாக்கு செலுத்தின.

• நன்கொடைகள்: பல்வேறு இந்து சமயக் கோயில்களுக்கு இவர் நில தானங்களையும், அறக்கட்டளைகளையும் வழங்கியுள்ளார்.

ஆ. நீர்ப்பாசனம் மற்றும் பொதுப்பணிகள் (Irrigation and Public Works)

கல்வெட்டுகள் இவரது ஆட்சியில் நீர்ப்பாசனத் திட்டங்கள், குளங்கள் மற்றும் விவசாயக் கட்டமைப்புகளுக்கு அளிக்கப்பட்ட முக்கியத்துவத்தை உறுதிப்படுத்துகின்றன. காவேரிப் படுகையின் பொருளாதார வளத்திற்கு இவரது பங்களிப்புகள் இன்றியமையாதவை.

இ. சமய நல்லிணக்கம் மற்றும் தமிழ் ஆதரவு (Religious Pluralism and Tamil Patronage)

• சமயப் புரவளர்: இவர் சிவ வழிபாடு மற்றும் வைணவத்தைத் தாராளமாக ஆதரித்தார்.

• சமய நல்லிணக்கம்: சமணச் சமயத்தைச் சேர்ந்த ஆச்சாரியர் விமலசந்திரர் இவரது அரசவைக்கு வந்து சைவ அறிஞர்களுடன் தத்துவ விவாதம் நடத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது. இது இவரது ஆட்சியில் நிலவிய சமயப் பன்முகத்தன்மை மற்றும் விவாதச் சூழலை எடுத்துக் காட்டுகிறது.

• தமிழ் வளர்ச்சி: தமிழ் இலக்கியம், கவிஞர்கள் மற்றும் அறிஞர்களை இவர் ஆதரித்தார், இது தமிழ்ப் பண்பாட்டின் செழுமைக்கு வழி வகுத்தது.

---

5. முடிவுரை (Conclusion)

இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையர், முற்காலத் தமிழக வரலாற்றில், பல்லவப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்கும், சோழப் பேரரசின் எழுச்சிக்கும் இடைப்பட்ட ஒரு முக்கியமான இணைப்புச் சங்கிலியாகச் செயல்பட்ட ஒரு சக்தி வாய்ந்த ஆட்சியாளராவார். சுமார் நான்கு தசாப்த கால இவரது ஸ்திரமான ஆட்சி, இராணுவ வீரம், நிர்வாகத் தொலைநோக்கு, பண்பாட்டுக் கட்டிடக்கலை மற்றும் விவசாய உள்கட்டமைப்பில் இவரது பங்களிப்புகள் ஆகியவை தென்னிந்திய வரலாற்றில் அழிக்க முடியாத முத்திரையைப் பதித்துள்ளன.

இவரது பரந்த விருதுப் பெயர்கள், செந்தலை போன்ற இடங்களில் உள்ள கல்வெட்டுகள், மற்றும் கோயில் கட்டுமானப் பணிகள் ஆகியவை இவரது வரலாற்றின் நம்பகமான ஆதாரங்களாகத் திகழ்கின்றன. இவர் ஒரு குறுநில மன்னராகத் தோன்றினாலும், இவரது சாதனைகள் ஒரு சுதந்திரப் பேரரசருக்கு இணையாக அமைந்தன. முத்தரையர் வம்சம் சோழர்களால் முறியடிக்கப்பட்டாலும், பெரும்பிடுகு முத்தரையர் II-இன் நிர்வாக மரபு மற்றும் கட்டிடக்கலை தாக்கங்கள், சோழப் பேரரசின் வளர்ச்சியில் குறிப்பிடத்தக்க அடித்தளத்தை அமைத்துக் கொடுத்தன என்று உறுதிபடக் கூறலாம்.

🏰 முத்தரையர் கட்டிடக்கலை சோழர் கட்டிடக்கலையில் ஏற்படுத்திய நேரடித் தாக்கம்

முத்தரையர் கட்டிடக்கலை, குறிப்பாக இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையர் ஆட்சிக் காலத்தில் (கி.பி. 8-ஆம் நூற்றாண்டு) செழித்து வளர்ந்த பாணி, பிற்காலச் சோழர் கட்டிடக்கலையின் (விஜயாலயச் சோழன் காலம் தொடங்கி) ஆரம்பகட்ட வளர்ச்சிக்கு ஒரு தவிர்க்க முடியாத அடித்தளமாக அமைந்தது. முத்தரையர் கலை வடிவங்கள் சோழர்களின் கோயில் கட்டுமான நுட்பங்களில் நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் பல வழிகளில் செல்வாக்கு செலுத்தின.

1. குடைவரையிலிருந்து கட்டுமானத்திற்கு மாற்றம் (Transition from Rock-Cut to Structural)

முத்தரையர்கள், பல்லவர்களைப் போலவே, குடைவரைக் கோயில்கள் அமைப்பதில் திறமை பெற்றிருந்தனர். இருப்பினும், அவர்கள் தங்கள் ஆட்சிக் காலத்தின் பிற்பகுதியில், கருங்கல் மற்றும் செங்கற்களைக் கொண்டு தரையிலேயே கட்டுமானக் கோயில்களை (Structural temples) அமைக்கும் நுட்பத்தைத் தொடங்கினர்.

• தாக்கம்: இந்தக் கட்டுமானக் கோயில்களின் ஆரம்ப வடிவங்களே, விஜயாலயச் சோழன் காலத்திய முற்காலச் சோழர்களின் கற்கோயில்களுக்கு ஒரு நேரடி முன்மாதிரியாகச் செயல்பட்டன. முத்தரையர் அமைத்த சிறிய கருவறைகள், பிரகாரங்கள் (சுற்றுப்புறங்கள்) மற்றும் அதிஷ்டான அமைப்புகளே சோழர் கோயில்களுக்கான வடிவத்தை உறுதி செய்தன.

2. கருவறை மற்றும் விமான வடிவமைப்பு (Garbhagriha and Vimana Design)

முத்தரையர் கோயில்களின் கருவறைகள் பொதுவாகச் சிறியதாகவும், எளிமையாகவும் இருக்கும். அவற்றின் மேல் அடுக்கப்பட்ட விமானங்கள் (கோபுர அமைப்புகள்) பொதுவாக ஒற்றை அல்லது இரட்டை அடுக்குகளைக் கொண்டிருக்கும்.

• முத்தரையர் சிறப்பு: புதுக்கோட்டை மாவட்டம் மலையடிப்பட்டி அல்லது நாத்தாமலையில் உள்ள குடைவரைகள் மற்றும் கட்டுமானக் கோயில்களில் இந்த எளிய விமான அமைப்பைக் காணலாம்.

• தாக்கம்: முற்காலச் சோழர் கோயில்களில், குறிப்பாக விஜயாலயச் சோழீஸ்வரம் (நாட்டாமலை) மற்றும் கோடும்பாளூர் மூவர் கோயில் போன்ற இடங்களில், முத்தரையர் பாணியிலான எளிய, அடுக்கப்பட்ட விமானங்கள் காணப்படுகின்றன. இந்த எளிய விமான அமைப்பைச் சோழர்கள் படிப்படியாக விரிவுபடுத்தி, பின்னர் உயரமான, பிரம்மாண்டமான விமானங்களைக் கட்டத் தொடங்கினர்.

3. தேவகோட்டங்களின் ஆரம்பம் (The Precursor to Devakosthas)

சோழர் கட்டிடக்கலையின் தனித்துவமான அம்சங்களில் ஒன்று, கருவறையின் வெளிச் சுவர்களில் கடவுளரின் சிற்பங்கள் வைக்கப்படும் தேவகோட்டங்கள் (சிறிய மாடங்கள்).

• முத்தரையர் பங்களிப்பு: முத்தரையர் கோயில்களின் வெளிப்புறச் சுவர்களில், அலங்கார வேலைப்பாடுகள் கொண்ட சிறிய கோஷ்டங்கள் அல்லது மாடங்கள் அமைக்கப்பட்டன. இவை பிற்காலத்தில் சோழர்களால் பிரமாண்டமாக வளர்ச்சியடைந்த தேவகோட்டங்களின் தொடக்கப் புள்ளியாகும்.

• தாக்கம்: முத்தரையர் கோயில் சுவர்களின் இந்தச் சிற்ப வைப்பு முறை, சோழர்களுக்குத் தங்கள் கோயில்களைச் சிற்பங்களால் அலங்கரிக்கவும், குறிப்பிட்ட தெய்வங்களைச் சுவர்களின் குறிப்பிட்ட திசைகளில் நிறுவவும் (தட்சிணாமூர்த்தி, லிங்கோத்பவர் போன்றவை) வழிவகுத்தது.

4. துவாரபாலகர்கள் மற்றும் சிற்பக் கலை (Dwarapalakas and Sculpture)

முத்தரையர் கோயில்களின் நுழைவாயிலில் காணப்படும் துவாரபாலகர்களின் (வாயிற்காவலர்கள்) சிற்பங்கள், சோழர் காலத் துவாரபாலகர்களின் முந்தைய வடிவமாக உள்ளன.

• முத்தரையர் சிற்பங்கள்: முத்தரையர் காலச் சிற்பங்கள் பொதுவாகக் கனத்த தோற்றத்துடனும், முரட்டுத்தனமான வேலைப்பாடுகளுடனும், ஆக்ரோஷமான வெளிப்பாட்டுடனும் இருக்கும்.

• தாக்கம்: சோழர் காலத்தின் தொடக்கத்தில் உருவாக்கப்பட்ட துவாரபாலகர்களின் சிற்பங்கள், முத்தரையர் பாணியின் இந்த வீரியமான மற்றும் சற்றுப் பருமனான தோற்றத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டன. பிற்காலச் சோழர்கள் சிற்ப நுட்பத்தில் அதிக நேர்த்தியையும், அழகியலையும் கொண்டு வந்தபோதிலும், ஆரம்பக்கட்டச் சோழர் சிற்பங்களில் முத்தரையர் பாணி தெளிவாகப் பிரதிபலித்தது.

சுருக்கம்

🌊 இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையரின் காலத்தில் நீர்ப்பாசன முறைகள் மற்றும் நீர் மேலாண்மை குறித்த ஆழமான ஆய்வு

இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையர் (கி.பி. 8-ஆம் நூற்றாண்டு) மத்திய காவேரிப் படுகையை ஆட்சி செய்த காலத்தில், விவசாயமே பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பாக இருந்தது. இவரது இராணுவ மற்றும் பண்பாட்டுச் சாதனைகளுக்கு இணையாக, நீர் மேலாண்மை மற்றும் நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களில் இவரது பங்களிப்பு மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும். இந்தக் காலகட்டத்தில் நிலவிய நீர்ப்பாசன முறைகள் குறித்த ஆய்வு, முத்தரையரின் நிர்வாகத் திறமை மற்றும் விவசாயச் செழிப்புக்கான அவரது தொலைநோக்குப் பார்வையைக் காட்டுகிறது.

---

1. ஆய்வு ஆதாரங்கள் (Sources of Study)

முத்தரையர் காலத்திய நீர் மேலாண்மை குறித்த நேரடிச் சான்றுகள் பெரும்பாலும் கல்வெட்டுகள் மற்றும் தொல்லியல் சான்றுகளிலிருந்தே பெறப்படுகின்றன.

• கல்வெட்டுகள்: முத்தரையர்கள் அமைத்த நீர்ப்பாசனக் கட்டமைப்புகளைப் பராமரித்தல் மற்றும் பயன்படுத்துதல் தொடர்பான நிபந்தனைகள், உரிமைகள், மற்றும் தானங்கள் குறித்த குறிப்புகள் கல்வெட்டுகளில் காணப்படுகின்றன.

• குளங்கள் மற்றும் ஏரிகள்: முத்தரையர்கள் புதுப்பித்த அல்லது புதிதாக வெட்டிய குளங்கள் மற்றும் ஏரிகள் இன்றும் சில பகுதிகளில் பயன்பாட்டில் இருப்பது நேரடிச் சான்றாகும்.

---

2. முத்தரையர் கால நீர்ப்பாசன முறைகள் (Irrigation Systems of the Mutarariyar Period)

முத்தரையர் ஆட்சிப் பகுதி (தஞ்சாவூர்-திருச்சிப் பகுதிகள்) காவேரி ஆற்றின் வளமான கழிமுகப் பகுதி என்பதால், நீர்ப்பாசன முறைகள் காவேரியைச் சார்ந்தும், நிலத்தடி நீரைச் சார்ந்தும் இருந்தன.

அ. ஆற்று நீரைப் பயன்படுத்துதல் (Utilizing River Water – Kaveri System)

• காவேரித் துணை வாய்க்கால்கள்: முத்தரையர் காலத்தில் காவேரியிலிருந்து பிரியும் சிறிய துணை வாய்க்கால்களைப் (Distributaries) பராமரிப்பதற்கும், புதுப்பிப்பதற்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது. இந்த வாய்க்கால்கள் வயல்களுக்குத் தண்ணீரை நேரடியாகக் கொண்டு சென்றன.

• மடை மற்றும் தலைப்பு மேலாண்மை: நீர்வரத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும், பங்கிடவும் பயன்பட்ட மடைகள் (Sluice gates) மற்றும் தலைப்புகள் (Headworks) ஆகியவற்றை நிர்வகிக்கும் முறைகள் நன்கு வளர்ச்சியடைந்திருந்தன. இந்தப் பராமரிப்புப் பணிகள் மன்னரின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டிலோ அல்லது உள்ளூர்ச் சபைகளின் மேற்பார்வையிலோ இருந்தன.

ஆ. குளங்கள் மற்றும் ஏரிகள் (Tanks and Lakes – Rainfed/Reservoirs)

காவேரி நீர் கிடைக்காத பகுதிகளுக்கும், வறட்சிக் காலங்களில் நீர் சேமிப்பிற்காகவும் குளங்கள் மற்றும் ஏரிகள் அமைக்கப்பட்டன.

• குளங்கள் வெட்டுதல்: புதிய குளங்கள் வெட்டுவதும், பழுதடைந்த குளங்களைப் பழுது பார்ப்பதும் முத்தரையரின் முக்கியமான பொதுப் பணிகளில் ஒன்றாகும்.

• குளங்களின் பெயர்: பெரும்பாலும் இந்த நீர்நிலைகள் மன்னன் அல்லது அவரது குடும்பத்தாரின் பெயர்களாலோ, அல்லது வெட்டியவர்களின் பெயர்களாலோ அறியப்பட்டன.

இ. கிணறுகள் மற்றும் நிலத்தடி நீர் (Wells and Groundwater)

குறைந்த அளவு பாசனத் தேவை உள்ள அல்லது நீர்த்தேக்கங்கள் இல்லாத பகுதிகளில் கிணறுகள் மூலம் நிலத்தடி நீர் பயன்படுத்தப்பட்டது. விவசாயத் தேவைக்காகவும், குடிநீர்த் தேவைக்காகவும் தனித்தனிக் கிணறுகள் தோண்டப்பட்டிருக்கலாம்.

---

3. நீர் மேலாண்மைக் கட்டமைப்புகள் மற்றும் நிர்வாகம் (Water Management Structures and Administration)

முத்தரையர் காலத்தில் நீர் மேலாண்மை ஒரு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட அமைப்பாக இருந்தது. இது பிற்காலச் சோழர் காலத்திய உள்ளூர் நிர்வாக முறைக்கு (ஊரார் மற்றும் சபையார்) முன்னோடியாக அமைந்தது.

அ. நீர்க் குழுக்கள் மற்றும் உள்ளூர் நிர்வாகம் (Water Committees and Local Administration)

• உள்ளூர்ச் சபை: கிராம மட்டத்திலான உள்ளூர்ச் சபைகள் (Village Assemblies) நீர் மேலாண்மைப் பொறுப்புகளைக் கவனித்துக் கொண்டன. நீரைப் பங்கிடுவது, வாய்க்கால் தூர் வாருவது, கரைகளைப் பலப்படுத்துவது போன்ற பணிகளுக்குக் கட்டாய உழைப்பு அல்லது வரிகள் விதிக்கப்பட்டன.

• நீர் பகிர்வு (Water Allocation): ஒவ்வொரு விவசாயிக்கும் குறிப்பிட்ட கால அட்டவணைப்படி நீரைப் பங்கிடும் முறைகள் நடைமுறையில் இருந்தன. இந்தக் கட்டுப்பாடுகளை மீறுவோருக்குத் தண்டனைகள் விதிக்கப்பட்டன.

ஆ. பராமரிப்புக்கான நிதி (Funding for Maintenance)

நீர்ப்பாசனக் கட்டமைப்புகளைத் தொடர்ந்து பராமரிக்க நிதி தேவைப்பட்டது.

• சிறப்பு வரிகள்: நீர்ப்பாசனப் பணிகளுக்காகக் கட்டணங்கள் அல்லது சிறப்பு வரிகள் விதிக்கப்பட்டன.

• தானங்கள் (Endowments): கோயில்களுக்கு முத்தரையர்கள் வழங்கிய நில தானங்களில் இருந்து பெறப்பட்ட வருமானம், நீர்ப்பாசனப் பராமரிப்புக்காகவும், பொதுப் பணிகளுக்காகவும் ஒதுக்கப்பட்டது.

இ. சேதப் பாதுகாப்பு (Damage Control and Preservation)

வெள்ளம் அல்லது பிற இயற்கைச் சீற்றங்களால் ஏற்படும் சேதங்களைத் தடுக்கவும், பழுது நீக்கவும் நிரந்தரமான குழுக்கள் அல்லது முறைகள் இருந்தன. கல்வெட்டுகளில் காணப்படும் “ஏரிப்பட்டி”, “நீர்ப்பாசன வரி” போன்ற குறிப்புகள், இந்தக் கட்டமைப்பு நிர்வாகம் குறித்த விவரங்களைத் தருகின்றன.

---

4. இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையரின் தொலைநோக்கு (Vision of Perumbidugu Muttarayar II)

இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையர் வெறும் போர்களில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தவில்லை.

• பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை: இவர் விவசாயத்தை மேம்படுத்துவதன் மூலம் தனது ஆட்சிப் பகுதியின் பொருளாதார அடித்தளத்தைப் பலப்படுத்தினார். வளமான வேளாண்மை, வரிகளைச் சீராகப் பெறவும், குடிமக்களைச் செழிப்புடன் வைத்திருக்கவும் உதவியது.

• பிற்காலச் சோழருக்கு முன்னோடி: சோழப் பேரரசு விரிவடைந்து, காவேரிப் படுகையில் ஏரிகள் மற்றும் பாசனக் கட்டமைப்புகளில் தீவிர கவனம் செலுத்தியது. முத்தரையர் அமைத்த அடிப்படை நீர்ப்பாசனக் கட்டமைப்பு மற்றும் நிர்வாக முறைகளே, பிற்காலச் சோழர்களின் விரிவான மற்றும் திறமையான நீர் மேலாண்மைக்கு ஓர் உறுதியான தொடக்கத்தை அளித்தது.

முடிவுரை

இரண்டாம் பெரும்பிடுகு முத்தரையரின் காலத்தில், நீர் மேலாண்மை என்பது ஒரு சவாலான பணியாக இருந்து, அதனைத் திறம்பட நிர்வாகம் செய்ய அவர் வழிவகுத்தார். காவேரி ஆற்று நீர், குளங்கள் மற்றும் கிணறுகள் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்து, உள்ளூர்ச் சபைகள் மூலம் நிர்வகிக்கும் முறை அவரது தொலைநோக்குப் பார்வைக்குச் சான்று. இவரது நீர் மேலாண்மைக் கொள்கைகள் தென்னிந்தியாவின் விவசாய வரலாற்றில் ஒரு பொற்காலத்தை அமைத்ததுடன், பிற்காலத்திய மகத்தான சோழப் பேரரசின் சமூக-பொருளாதார வெற்றிக்கு இன்றியமையாத அடித்தளத்தையும் உருவாக்கியது என்பதில் சந்தேகமில்லை.